Vind je het leuk? - Stoffig.
Ik maak een foto, oké? - Oké.
Ik spreek geen Hebreeuws. Spreek jij geen Nederlands?
Ben jij niet Ellis De Vries uit Den Haag? - Ronnie?
George, dit is een vriendin uit Nederland, Van tijdens de oorlog.
September, 1944. In Nederland.
Hé, jij daar, meisje. Engelse muziek is verboden.
Tien mensen.
Uitstekend.
Uitstappen.
Toon me wat jullie geladen hebben.
Openen.
Maar, meneer de soldaat, die is dood. - Ze had een heel zware ziekte.
Tyfus. - Openen!
Dicht maken.
Doe jullie handen omhoog. Sta stil!
Blijf stilstaan! - Handen omhoog!
Goedendag. - Kan ik u helpen?
Dank je. Redelijk zwaar, niet?
Mooie vrouwen zouden geen zware koffers mogen dragen.
Daar zitten mijn grammofoonplaten En mijn grammofoon in.
Bedankt. - Houd u zoveel van muziek?
Het is mijn beroep. Ik was zangeres voor de oorlog.
Ellis De Vries. - Ludwig Müntze.
Spannend? - Heel spannend. Voor mij toch.
Zo, postzegels. Als kind was ik er ook bezeten op.
Al die landen. - Ik verzamel ze al sinds ik zes was.
Waarschijnlijk is dat ook de oorzaak Waarom ik geografie gestudeerd heb.
Wat is er? Ziet u niet dat ik bezig ben.
Vooruit, ga door. - Jawel, meneer.
Mag ik die eens bekijken. Ik ben ook heel voorzichtig.
Polen, Frankrijk...
Ik verzamel steeds die postzegels Van die landen waar ik gestationeerd ben.
Eerst Polen, daarna Frankrijk En nu hier.
Hé, temidden van onze Koningin houd u op.
De Wilhemina-postzegel van Nederlands India.
Ik denk niet dat ik die ooit ga krijgen.
Dat zijn mijn koffers.
Ik breng je graag naar huis, juffrouw De Vries.
Dan moet u zich zo niet inspannen. - Nee, dat is niet nodig.
Ik word al op gehaald. Maar toch, hartelijk bedankt.
Ja, dan... Misschien ontmoeten we elkaar nog eens.
Dat vind ik heel leuk. Hartelijk bedankt.
Staan blijven!
Ik wil graag meneer Müntze ontmoeten. - Zo, en waarom?
Het betreft ons koningshuis. Koningin Wilhelmina persoonlijk.
Verbind me door met meneer Müntze.
Juffrouw De Vries. Wat een verrassing.
Wat verschaft me het genoegen?
Ik heb familie in Nederlands-India en die schreven ons geregeld brieven.
Mijn moeder had die allemaal bewaard en ik heb je deze ervan afgehaald.
Met waterstoom.
Dat is ongelooflijk.
Mooi. Zeer mooi.
Goedendag. - Ronnie, zet het daar neer.
Ik wil deze wondermooie postzegels niet beschadigen.
Zal ik alvast inschenken? - Nee, laat u maar, ik doe dat wel.
U moet die chocolade eens proberen. Engelse, door toeval bemachtigd.
Eet u er gerust van.
Wat wil je met die zegels doen?
Niets bepaalds, ze lagen in een kastlade.
Het zijn bijna allemaal Wilhelmina-postzegels die ik nog niet bezit?
Als u iets ziet wat u interesseert dan neemt u die toch gewoon.
Dank je. Dat weet ik zeer te waarderen.
Ja.
Deur dicht.
Uw auto staat klaar. - Wat? Nu al?
Haal mijn muts en mijn mantel.
Ja, spijtig. De plicht roept.
Ik heb me geen keuze kunnen maken. - Dan laat ik ze hier.
Dank je.
Ik heb toch een beetje teveel chocolade gegeten.
Maakt het wat uit? Het komt niet elke dag voor.
Ik moet naar een klein feestje, daar zijn nog meer snuisterijen.
Wat denk je ervan als jij je grammofoon en platen haalt...
en gewoonweg meekomt? - En als ik zelf zing?
Nog beter.
Zonder de loyaliteit van de Den Haagse veiligheidsdiensten...
waren onze successen onmogelijk.
Jullie strijd tegen de communisten is ook onze strijd.
Samen met de Führer strijden we samen voor een vrij Europa.
En dan nu muziek. Franken.
Juffrouw De Vries.
Ellis?
Hallo?
Is alles oké? - Ja, ik denk dat de champagne teveel was.
Ik ben alcoholische drank niet meer gewend.
Maar nu gaat het weer.
Zal ik nu wat zingen?
Hoofdgroepenleider, dames en heren...
Ik heb de grote eer om jullie juffrouw Ellis De Vries aan te kondigen.
Ze zal ons nu iets voorzingen.
Hebben jullie een wens?
Lola. De aardige Lola.
En? - En wat?
Ik zou graag je postzegels bekijken.
Dat zijn er wel veel. - Ik heb heel veel tijd.
Ik heb geen tandenborstel voor je.
Gepoetst.
Niet slecht.
Het is allemaal van de kapitalisten die we uitgezet hebben.
De buit behoort aan de overwinnaars toe. - Juist.
Je zingt wondermooi. Waar heb je opgetreden?
In Berlijn. Cabaret, revue...
Je had moeten blijven zingen. - Er was geen vraag meer naar.
Je hebt zwart haar!
En blond is nu in de mode, niet?
Ofwel helpt deze mode je te overleven. Bijvoorbeeld als je Joodse bent?
Ja, en dan?
Voelen die Joods aan?
Zijn ze Joods?
Ook blond. Je bent een perfectionist.
Oh, doen jullie het hier met elkaar?
We hebben het over werk gehad. Ellis zou graag bij ons willen beginnen.
Wie zo mooi Duits zingt is al aangenomen...
op voorwaarde dat je door de keuring komt.
Wel, als dat niet gezond is?
Nee, die zijn gereserveerd voor Müntze.
Waar was je? - Op toilet.
Franken kwam binnen en heeft me werk aangeboden.
Ja, dat is een goed idee.
Dan kan je morgen bij de verjaardag van de Fürhrer helpen.
Ik heb gezien dat je getrouwd bent. Hoeveel kinderen heb je?
Was. Was getrouwd.
Nu niet meer? - Nee. Nu niet meer.
Goëring zweerde steeds weer, dat er nooit een Engelse bom op Duitsland zou vallen.
Bij de eerste aanval op Hamburg waren mijn vrouw en kinderen in de verkeerde kelder.
Ik was er niet.
Een voltreffer.
Nooit samen meer eten.
Dat is niet veel.
Ja, ik weet het.
Voor jou moet dat een mooi geluid zijn.
Je hebt ons niks verteld. - Ik weet ook niks.
Iemand anders heeft die wapens in de wagen gelegd.
Je bent maar een klein hoopje stront op onze weg naar de eindzege.
Over een paar weken trappen de Russen je de zee in.
Tezamen met al je beulen.
Voor jou...
en je maatje, Stalin.
Vuile schoft. - Wat voor een smerige woorden.
Spoel hem zijn mond maar eens.
Hij houdt zijn adem in.
Omhoog.
In één uur zal je zingen.
Dit typen en 15 kopieën. - Günter wat zijn dat voor vlekken?
Niet bang zijn, het is maar water. Begin maar, er komt nog veel meer.
Dat zie er prachtig uit.
En vergeet niet het licht op de Führer te richten.
Ik heb een schijnwerper nodig. - Hauptsturmführer...
Dit is het doodvonnis voor die drie terroristen.
Morgenvroeg knallen we ze af. Onderschrijft u dit maar.
Sorry, dat zal niet gebeuren. Hier wordt niemand afgeknald.
Ze hebben bekend en zijn op heterdaad betrapt, ze moeten tegen de muur.
Bevel van de führer, dat weet u net zo goed als ik.
Maar hier geef ik de bevelen, en als ik zeg dat ze niet terechtgesteld worden...
dan worden ze niet terechtgesteld.
U kunt gaan.
Richt op mij. Volg mij.
Ik kom zo meteen.
Wat doe jij hier?
Tegen zijn slecht humeur.
De mooiste is voor jou. - Lief van je.
Rij je mee? - Eigenlijk moet ik naar huis.
Ach, kom je helemaal niet vanavond? - Natuurlijk wel, erg graag.
Ik wilde alleen nog iets halen om aan te trekken.
Kom binnen. - Vanavond gaan we verder.
En nu weg. - Kom binnen.
Goedendag, hoe gaat het? - Heel goed, dank je.
Zet je toch even neer. Je moet dat geld van de laatste keer nog krijgen.
Ik heb een nieuwe lijst voor je. Ze ligt op het bureau.
Nou dat zijn er niet veel. Loont zich dat wel?
Nou toch wel een half miljoen. - Ik denk dat wij de laatste vaarden.
Zo, dit is je aandeel. Tel het maar na. - Nee, dat is niet nodig.
Wanneer denk je dat je de nieuwe lading klaar kan hebben?
Die hokken dicht bij elkaar. Denk over een drietal dagen.
Die rijke Joden van u, komen uit dezelfde omgeving.
Wie geeft je eigenlijk die tips? - Dat gaat je niks aan.
Als ik mij één dag ervoor inspan krijg ik dat snel te weten.
Dat kan je kop kosten. - Of mij na de oorlog het leven redden.
Na de oorlog ben ik er niet meer. Kom, gaan wij wat drinken.
Op de volgende lading dat ik ga innen.
Ik ben er.
Ik dacht al dat je niet meer kwam. - Ja dom van mij, ik was de tijd vergeten.
Plots was het sluitingstijd en ik moest me erdoor sluipen.
Wat hebben we daar dan?
Voor hoe dom hou jij mij eigenlijk?
Toevallig komt er een prachtige vrouw in mijn leven...
enkele dagen later verschijnt ze in het hoofdkwartier...
en heeft toevallig al de postzegels bij, die ik nog niet had.
Heel toevallig ontdek ik dat deze dame een Joodse is.
Precies op de dag dat ze bij ons begint te werken...
wordt heel toevallig Frankens beste voorman neergeschoten.
Een beetje teveel toeval, vind je niet?
Je hebt de keuze.
Ofwel houd jij je geheim voor jezelf en ik geef je morgen over aan Franken...
of je vertelt mij nu alles.
Als je dat pistool weg legt...
en mij zoent.
Zo, ik heb je gezoend.
Vertel het nu maar.
Mantels uit, dames, en meteen aan het werk.
Dit zijn telefoonnummers van gevangenissen. Die moet je opbellen en navragen...
hoeveel gijzelaars en terroristen ze op cel hebben.
Bij 40 stuks kunnen jullie ophouden..
Transport hierheen vandaag en terechtstelling morgenvroeg, stipt om 6 uur.
Dames, vergeet u die telefoongesprekken maar.
Obersturmführer, open je kluis.
Natuurlijk, welke akte wilt u zien, obengruppenführer?
Geen één, u wordt er van verdacht rijke Joden te executeren.
Op zich is daartegen niks op te merken. Maar het schijnt dat u de lijken berooft...
en houd alle waardevolle voorwerpen voor u zelf.
Joods bezit niet aan het Duitse Rijk afstaat betekent de krijgsraad en de doodsstraf..
Open de kluis.
Tot uw dienst, obengruppenführer.
Leeg maken, snel.
En daar boven?
Maak alstublieft open.
Alstublieft mijne heren, van 1939 toen de oorlog begon.
Bewaard om te klinken op de eindzege te toosten.
Uw informant schijnt zich vergist te hebben, hauptsturmführer.
Zijn informatie was steeds betrouwbaar. - Deze keer, blijkbaar niet.
Verontschuldig me, Franken. Hauptsturmführer, dit zal gevolgen hebben.
Obengruppenführer.
Münstze onderhandelt met terroristen..
Hij heeft hen beloofd om geen vergeldingsmaatregelen te nemen.
Kok niet voor de moord op Van Rijn.
Onderhandelt u met terroristen?
Het Den Haagse verzet is bereid om verschillende aanslagen niet uit te voeren.
en om hun wapens in te leveren als wij geen vergeldingsacties uitvoeren.
Dat is geheel in tegenspraak met het bevel van de Führer.
uitgereikt op 4 september voor de duur van de uitzonderingstoestand.
En die is nog steeds van kracht. - Waarom nog meer bloed vergieten?
De Russen zijn al in Berlijn. Deze champagne zal nooit gedronken worden.
De oorlog is ten einde.
Dat is defaitisme, Hauptsturmfüher, en met de vijand verhandelen is hoogverraad.
Politie, arresteer deze man.
Dat betekent de doodstraf voor u, meneer Müntze.
Het executiecommando beveel ik zelf.
Dames, jullie worden verwacht.
Papieren, alstublieft.
Gijzelaars en terroristen uit Utrecht. Zes man voor de terechtstelling morgenvroeg.
Gijzelaars.
Het is juist. - U kunt doorrijden.
Openen.
En allemaal te gelijk, het refrein.
Wat is er aan de hand, obersturmführer? - Niets, wat wij niet in de hand hebben.
Ronnie, jij staat Käutner bij. Ellis, meekomen, rapport schrijven.
Alsjeblieft, ga toch zitten.
Ellis, je hebt uitstekend werk verricht.
Ik ben meer dan tevreden.
Dat is toch vanzelfsprekend, voor de Führer doe je wat je kunt.
Ja, maar het resultaat heeft onze verwachtingen overtroffen.
Je hebt ze er wonderlijk ingeluisd. Ze zijn er allemaal ingetrapt.
Dat kleine microfoontje. Ze zijn als ratten in de val gelopen.
Je hebt je geld werkelijk verdiend.
Het schilderij kan nu van de muur. Dat mag jij doen, schatje.
Dit Engels speelgoedje hebben we nu ook niet meer nodig.
De Obersturmführer Franken neemt nu afscheid van jullie.
Ellis, wil jij ook nog iets zeggen?
Nou ja, dan goedenacht en heel veel dank voor de medewerking.
Je moet nooit dingen doen, die je niet aan kan, schatje.
Morgenvroeg sta je tegen de muur. Tesamen met je Müntze.
Doorlopen. kom op.
Leeg...
Hier, kijk eens hier.
Geef me een zakdoek. Snel een zakdoek.
Kom.
Geef mij het pistool.
Levend krijgt Franken ons niet. Nooit.
U kunt doorrijden. Kom op.
Alles weer onder controle, Siegfried? - Ja.
Je kunt door rijden. - Als ik een iets voor je...
Door rijden! De weg vrijmaken, door rijden!
Wat ben jij ijverig, dat had ik niet gedacht. - Kom op luierik, afdrogen.
Ik wou dat het altijd zo blijven kon. - Dat kan ook, als wij altijd samen blijven.
Voor altijd?
Maar niet in Holland.
Ze denken dat ik ze verraden heb. Ze zullen mij overal zoeken.
We moeten dit rechtzetten. Wij weten hoe dit verrad er in werkelijkheid uitziet.
Jij, optimist, denk je nu echt dat ze jou als Duitse officier laten uitspreken?
Wij hebben toch geen andere keuze.
Het is voorbij, mijn schat. De oorlog is afgelopen.
Voor ons begint die nu pas.
Dat had ik nooit gedacht, angst voor de bevrijding te hebben.
Obersturmführer Franken.
Touwen los!
Heb je de koers vastgelegd. - Ja.
Over zes uur zijn we in Hamburg. - Heel goed.
Kijk wat er beneden aan de hand is. - Doe ik.
Jozef, wat is er? Jozef.
Had je werkelijk gedacht dat wij je lieten ontsnappen?
Wat heb jij hier nu te zoeken? - Jij en je buit.
Hij heeft je toch zeker verteld dat we konden ontsnappen?.
Franken zou me iets verteld hebben? Mij?
We wachten wel in jouw kantoor.
Kom op. - Ludwig, wat is er dan?
Kom op, daar binnen.
U heeft hem verraden waar de microphoon was.
Maar niemand laat zijn eigen zoon ombrengen. Niemand.
Ieder mens heeft niets vermoedende dieptes, Hauptsturmbahnführer.
Mag ik jullie iets laten zien?
Vertelt u het nu aan ons.
Als jurist kan ik dat niet.
Moet jullie onbevooroordeeld houden.
Kapitein Müntze. - Doe zijn handboeien af, John.
Gaat u alstublieft zitten.
Ik heb hiereen rapport over collaboratie, van deze man, Münze en ene meneer Kuipers.
Waarom is deze man er bij betrokken, kolonel?
Generaal Kaldner heeft zich vriendelijk aangeboden om deze rotzooi uit te zoeken.
Wie is meneer Kuipers? - Een stalinist in hart en ziel.
Hij en Müntze hebben onderhandeld de laatste maanden.
Ik trachtte bloedvergieten te vermijden, dat is alles.
Hij onderhandelde met een communist, onze toekomstige vijand, kolonel.
Jij durft, Kaldner. - Ik heb Müntze op leugens betrapt.
Die alles zou zeggen om zijn eigen huid te redden.
Natuurlijk, wie zou dat niet doen?
Hoe dan ook, we zoeken dit uit tot op de bodem. John, breng hem naar zijn cel.
Als u mij toestaat - John.
Dit is een uitspraak ter dood.
Münster is veroordeeld tot de doodstraf voor hoogverraad...
door de militaire rechtbank onder mijn commando.
De beslissing van uw militaire rechtbank zijn van geen betekenis voor mij.
Die zijn niet erkend. - Excuseer me...
maar dan bent u slecht ingelicht.
Britsche militairen rechtbanken erkennen de uitspraken van Duitse Militaire Rechtbanken...
tijdens de oorlog, zelfs na de copulatie.
In artikel 153, om precies te zijn.
Suggereert u dat we een getuige gaan terechtstellen?
Generaal Folks heeft een opdracht gegeven die het ons Duitsers toestaat..
onze eigen mannen discipline bij te brengen.
U kunt hem opbellen en het vragen.
Als u weigert Münstze's terechtstelling uit te voeren, krijgt u daar spijt van, kolonel.
U weet hoe Generaals zijn, niet?
Haal hem hier weg.
Opgelet.
Richten.
Vuur.
Dit is een schande voor een beschaafde samenleving, jullie zijn zo erg als de Nazi's.
Elk van jullie wordt binnen de 24 uur vervangen.
Vertaalt u even, kolonel Akkermans? - Ja, sir.
En zorg voor dit arme meisje. - Sir.
Zo wist hij precies hoeveel geld deze mensen hadden...
en waar ze ondergedoken zaten.
Ik heb bij het Rode Kruis nagevraagd. Niet één van deze mensen is ooit gearriveerd.
Onze barmhartige Sameritaan leidde de operatie.
Hij was niet eens een chirurg.
Gelukkig, maakten de Duitsers 15 kopieën Van alle documenten. Hier.
Hier is het officiële arrestatiebevel. Zie je...
Dr. A. Akkermans, gearresteerd 15 februari 1944...
En getekend door J. Franken.
Hij sloot een deal met Franken.
Hij vermoordde zijn eigen mensen.
Heeft u hem gearresteerd? - Nee, hij is verdwenen.
In de lucht opgelost, Zijn huis is leeg.
Wij komen er net vandaan, Zijn koffers zijn weg.
Wij moeten terug, ik telex zijn autogegevens Door aan alle controleposten.
Kapitein, ik blijf bij Gerben.
Het is hier niet ver vandaan. Nee, bedankt.
Vertaling: SubZ4U Sync: kris de vis